Շարֆ. տեսակը` հատուկ

Ուրեմն մի օր Գուգոի հետ էի խոսում (մի հարցրեք ով ա, պետքներդ չի:))), ու ինքը պատմում էր, որ իրանց ուսանողական հանրակացարանի պատուհաններն են փոխում ու ինքը արդեն սառույցի կտոր ա: Գուգոն Մոսկվայում ա սովորում էլի, դե պատկերացրեք էնտեղի ձմեռվա ցուրտը:

Դե, իմ խիղճն էլ տանջեց ու ես իրան շարֆիկ գործեցի :))) Ինքը հատուկ շարֆ ա` հանրակացարանային ցրտի դեմ, ուրիշ նպատակով էտքան ուժեղ բան չի լինի :))

Տենց բաներ :))))

Կոճակ

Լինում է, չի լինում մի կոճակ. այսինքն` ես: Ինձ թվում է` ավելի շատ լինում է , քան չի լինում: Բա պատկերացրեք ինչ տխուր կլիներ աշխարհն առանց ինձ: Ես ամեն ինչ կարող եմ փակել ու ինչ ուզեմ կբացահայտեմ:

Հա, գիտեմ, մեկ-մեկ ես շատ փոքր եմ, ու շատերը ինձ չեն նկատում: Մարդկանց թվում է, թե կարող են ինձ հետ անել այն, ինչ ուզում են, բայց...

Լինում է, չի լինում մի կոճակ. այսինքն` ես: Ու ինձ թվում է` ավելի շատ լինում է, քան չի լինում:

Էտը յա կ չիմու, որ մի հատ նոր թատերական ստուդիա ա բացվում երեխաների համար, անունն էլ "Կոճակ": Մենակ չհարցնեք ինչի կոճակ, էտ մենակ կոճակը գիտի, թե ինչի:

Տենց, եթե 10-16 տարեկան ծանոթ երեխեք ունեք կամ էլ էտ տարիքի եք, դիմեք, չեք փոշմանի: Ինչ ասես չեն սովորելու` բեմական խոսք, դերասանի վարպետություն,

նկարչություն, պար ու տենց բաներ, բա~ :
)

Շարֆով կանաչ մարդուկ

Ուրեմն կանաչ մարդուկների աշխարհում ապրում էին ովքեր? Բնականաբար կանաչ մարդուկները: Իրանցից ամեն մեկը մի բան ուներ իր վրա` ակնոց, տաբատ, շարֆ, բայց միայն մեկը: Նրանք հենց դրանով էլ տարբերվում են իրարից:

Թե ինչու էր մեր մարդուկը շարֆ դնում, ոչ մեկ չգիտեր, երևի ինքն էլ չգիտեր:

Ինքը շատ էր սիրում մտածել, բայց խոսալ տանել չէր կարողանում: Շատ խելացի էր ու հայտնագործություններ էր անում: Ճիշտ ա, երբեք դրանց մասին չէր խոսում: Հարցնում եք, բա ես որտեղից իմացա, հեշտ, ապա մի դեմքին նայեք, ամեն ինչ պարզ է դառնում:

Հ. Գ. Ինչու էին կանաչ, որ ծառի վրա չերևային, չնայած կանաչ մարդուկների աշխարհում ծառ չկար:

Կապույտ փոկ

"նու ի շտո", մտածեց կապույտ փոկը ու գրավեց իր տեղը

դիալոգ

-բարև

-բարև

-փուչիկ ես?

-չէ, դու?

-չէ, բա ինչի?

-չեմ կարում պայթեմ

-հա~

-չեմ ուզում

-ես էլ

-դու էլ?

-հա, նման ենք իրար

-հա?

-հա

-էտ ոնց?

-ինչ ասում եմ, ասում ես ես էլ

-հա~, նման ենք իրար

-հա

Ամփոփում~

Էս տարվա վերջին գրառումս:)))

Ուզում էի ասեի, որ տարին իրականում էտքան էլ լավը չէր իմ համար: Ուրախ եմ, որ նորն ա սկսվում:

Խոսք եմ տալիս մի բան, էն, ինչ դուք մինչև հիմա տեսել եք Մանանից, էտ նախերգանքն ա էն ամենի, ինչ կտեսնեք մյուս ու հետագա տարիներին:

Նենց որ, անկեղծ շնորհավորում եմ բոլորիդ, մի էջ էլ անցանք:)))

Կհանդիպենք մյուս տարի ;)

Manana-ն Yellow Street-ում

չգիտեմ ով գիտի, ով չէ, բայց Մանանա հենդ մեյդն արդեն Yellow Street-ում կարող եք գտնել: Ու կըստածի ոչ միայն ամանորյա հենդ մեյդերը :)))

մեկ էլ Yellow-ում մի հատ փղիկներով բաժակ կա, էտ իմն ա, դրանոց չխմեք :D

Ամանորյա մոմակալ))

Էս էլ ավանդական վիտրաժիկը: Ավելի ճիշտ գլաս փեյնթինգ, բա~)))

Բաժակ... ու տենց

էս էլ տկլոր բաժակ...տատուներով ա :D

Տոնածառային սվիտՌ

հերիք չի սվիտՌ ա, մի հատ էլ վրեն տոնածառ ա:

Ցան-ցան-ցան, վիշել մալենկիյ պացան, նաշի յոլկի զարգացան, բա~

զյոբՌա

զյոբՌայոտ բաժակի սվիտռներ: Իրանք էլ են մրսում էս ցուրտ ձմռանը, մի բան անենք, տաքանան :))))

սնիգԱվիկների մասին 2

Ծանոթացեք Սլավիկի ու Եպրակսիայի հետ: Իրանք ամուսիններ են ու, ոնց պարզվեց, պատակնում են սնիգԱվիկապինԳվինների ցեղին :D

սնիգԱվիկների մասին

էկել ա սնիգավիկների դարաշրջանը, ծանոթացեք Գրիշիկի ու Վալոդիկի հետ: Մանկության ընկերներ են, բա~

Ամանորյա խառնաշփոթը աբյիվլյայու ատկռիտիմ)))

Էս փոստով ուզում եմ նշել Մանանայի խառնաշփոթի սկիզբը:

Ուան, թու, ֆրի, դուխ հավաքի ու թռի~

Սկսվեց :))))))

Խնձոր

Մերիի համար խնձոր եմ թխել:))))

ու ինքը մի հատ ա, , Մերին ա տենց ուզել, տարօրինակ մարդ, մի հատ խնձորով ինչ ա հասկանալու~~~~~

Նոր տարի...5 րոպե շուտ

5 րոպե բոլորից շուտ :))))) իմ հավեսը տվել ա, իսկ էտ նշանակում ա, որ Manana hand made-ն արդեն լիքը նոր-նոր ու հավես բաներ ա մոգոնում:

Ու քանի որ ես նոր եմ գործել սովորել, ուզեք-չուզեք պիտի դիմանաք իմ գործած հենդ մեյդերին ;))))

Տենց, էլ ասելու բան չունեմ, գնամ տոնածառ գործելու ;)

Pink Floyd մայկա ու տենց :)))

Հերթական մայկան, արդեն Արազի համար :))

Լրիվ պատահական պարզվեց, որ իմ պատվիրատուներից մեկը իմ կուրսեցին ա, տակ շտո կրկնակի հաճույքով կատարած գործ :)))

waiting forward ;))

Ճրագ վառող ծերունին

Բոլորը մտածում էին, որ նա Արև չի սիրում: Նա դուրս էր գալիս միայն այն ժամանակ, երբ Արևն արդեն մայր էր մտնում: Ես սկզբում մտածում էի, որ նա ուղղակի հիանում է շենքերի պատերով ու փողոցներով. Թիֆլիսի շենքերի զարդանախշերը մայրամուտի ժամանակ իջնում են պատերից ու ժանյակներով ձևավորում փողոցները:

Բայց դա երկար չէր տևում: 30 րոպե և գորգն աստիճանաբար անէանում էր, փողոցներն էլ մթնում էին: Մարդիկ էլ տներով էին գնում: Մնում էր միայն գիշերը և փողոցները, որոնք չէին երևում: Օդի նման, գիտես, որ կա, բայց չես տեսնում:

Ու հաճելի մի տագնապ է սկսում թափառել հոգումդ: Տագնապ, թե սպասում, որ շուտով մի բան է լինելու , մի բան, որը կօգնի տեսնել օդը:

Ու մթության մեջ վառվում էր նրա լույսը: Նիհար, սպիտակ մորուքով, մոխրագույն հագուստով. չէ, լույսը չէ, այլ նա: Իսկ լույսն ուղղակի ճրագից էր գալիս, որով նա վառում էր փողոցի լույսերը: Ու սկսում ես ուրախանալ, ինչպես կույրը կրկին տեսնելիս:

Ծեփը թափած պատեր, սալիկապատ փողոցներ, պատերին հին նկարներ, տակն էլ գրած "грузинское вино", այնքան մաշված, որ հազիվ ես կարդում: Ու կարծես արթնանում են քաղաքի ոգիները, ու փողոցները սկսում են շնչել: "Սապեռավի~", "Մառանի~", "Ցխելի խաչապուրի~", "Չուրչխելա~~", կանչում են բոլոր կողմերից: Ձիերի վարգից փոշի է բարձրանում: Թիֆլիսյան ոճով հագնված գիրուկ կանայք բամբասելով քայլում են ու կռվում վաճառականների հետ: "Վույ մե~, ով է տեսել, որ սունելին օրի լարի արժենա, էժանացրու", "Աղչի, գնա, ներքևն էժան ա, Հավլաբարից իջնելուց առաջին սեղանները միշտ էլ թանկ են ասում":

Բայց փողոցը լուռ է: Միայն ճրագ վառող ծերունու ոտքերի քստքստոցն է լսվում: Մարդիկ էլ վաղուց քնած են, գինիների փողոցն էլ լուռ նայում է նկարներից ո հրապուրում գինի առնելու:

Նա Արև սիրում էր: Ուղղակի մարդիկ անօգնական են: Նրանց միշտ լույս է պետք: Երբ գնում է Արևը, գալիս է նա: Նա, ով կարող է շոշափել օդը: Օդը, որից միշտ գինու ու խոնավության հոտ է գալիս:

Երբ գնումէ Արևը, անգամ տներն են քնում` փոքրիկ, ծուռ, ժանյակապատ տները, հենվում են իրար վրա ու քնում: Նրանք հանգիստ են, նրանք գիտեն, որ երբ գնում է Արևը, գալիս է նա:

Եվ փողոցներում մարդիկ չկան: Կան միայն վառված ճրագները և լռությունը, որը խախտում է ճրագ վառող ծերունու քայլերի մեղմ քստքստոցը:

Արարատը մերն ա, Արարատը մերն ա!!!

Ճիշտ ա, մի քիչ իմ բլոգի համար օֆֆ թոփ ա, բայց ասեցի գրեմ:

Ուրեմն Վրաստանում հարևանուհիս ռուս էր, ով գնացել էր հուշանվերներ առնելու , ու մի հատ էն ապակուց շառերից էր առել, էն որ թափ ես տալիս, ոնց որ ձյուն գա, մեջը տենց վրացական տեսարան էր, իսկ տակը Արարատն էր քանդակած: Բացել էր.... մտածում էի, տեսնես ինչի էլի... պարապ են մնացել էտ մարդիկ:

Բայց մի բան էլ ինձ, չգիտեմ, զարմացրեց, թե ավելի շատ ուրախացրեց, բայց քանի հոգի ինձ մոտեցան ու հարցրեցին, ես Արարատը բարձրացել եմ, թե չէ, ու որ իրանք ուզում են գան Հայաստան, որ Արարատը բարձրանան: Ինչքան նեղվեցին, որ իմացան, որ սարը մեր սահմաններում չի, ու մենք երկար ճանապարհ պիտի անցնենք, որ հասնենք ընտեղ...

բա~~...սենց բաներ

Mobyակայֆ

Քաղաքը Moby է լսում....

չգիտեմ, ով ա լսում, բայց որ շուտով շատերը Moby ԿՏԵՍՆԵՆ, էտ հաստատ ա ;)

Ex-street art

Էքս են, որովհետև էլ չկան... Որովհետև մեր քաղաքապետարանը մի օր որոշեց վերանորոգել դալանները...

Աշխատանքներ, որոնց վրա ժամեր եմ ծախսել, որոնց էրեսից մատերս ցրտահարվել են, անելուց հետո էլ հաճույքից նիռվանայի մեջ եմ ընկել: Ամեն անգամ Ենգիբարյանի կողքով անցնելուց ժպտում էի իրան ու բարևում :))) Իսկ հիմա էլ չկան, բա~

Սենտիմենտալ ստացվեց, գիտեմ, ուղղակի էսօր ես տեսա, որ իմ վերջին աշխատանքը ռեմոնտի տակ ա ընկել, տենց տխրեցի:

Բայց նոռմալ ա, դեռ շատ կնկարեմ :)))) էս արվեստը պետք ա անես էն գիտակցումով, որ մի օր քեզ էլ ռեմոնտ կանեն :))) նենց որ...

... մինչ նոր հանդիպում ;))))

Գիշերային սենյակ

Էս էլ իմ սենյակն ա` գիշերով: Մի օր նկարել էի, ասեցի դնեմ, դուք էլ տեսնեք :)))

Տիգրան Համասյանի ազդեցության տակ

Էսօր Տիգրան Համասյանի համերգին էի գնացել: Ուղղակի ուզում էի կիսվել տպավորություններով: Ով ինձ ճանաչում ա, գիտի, որ ես լացելու հետ խնդիր ունեմ, չեմ կարողանում լացել, տակ վոտ, ես էսօր լացեցի :))))

Leaving Paris-ից առաջ մի հատ իմպրովիզ գնաց, ու ես մտածեցի, որ երևի ինքն էլ ա գիշերները Աննետին տեսնում իմ նման, ու իրա համար ա էտ երաժշտությունը գրել :)) Հանճարեղ երեկո էր. նայում եմ իրան ու ինձ թվումա , թե մուսաս դրանից հետո գոնե մի տարի ինձ չի լքի, էներգիայի աղբյուր էր ինքը ու առհասարակ տրիոն:

Տիգրան ջան, շնորհակալություն քեզ, որ կաս, ավել բան լեզուս չի ֆռում ասեմ:

Մեռնեմ ջանիդ, քու լենինագանցի ջանիդ :)))))

Սքորփիոնս, թե հայկական դրոշ?? հմ...

էս էլ հերթական մայկան :))) հետաքրքիր ա, որ առաջինը նայում եք ինչ եք տեսնում` հայկական դրոշ, թե Scorpions խմբին?:)) Վահիկի կայֆ մտահղացումը գնաց հենց Վահիկի գառձիռոբ ;))))

Սպիտակ ծիտ կամ White Crow :DDD

Էսօր մեր ագռավիկի ծնունդն ա, ավելի մանրամասն` Դավի ծնունդն ա :))) Ուռա~~~~, շնորհավո~ր :DDDD

Ճիշտ ա, էսօր մի քիչ վատառողջ էի, բայց ստեղծեցի էս մայկան ու նվիրեցի Դավին, ու էնքան ուրախացա, որ դուրն էկավ:))))

Մի անգամ էլ շնորհավոր, ծիտ ;))))